اين بار شعري از خودم رو براي شما دوستان گرامي در نظر گرفتم.كه اميدوارم با نظرات و انتقادات و پيشنهاداتتان من رو ياري دهيد.

تركيب رنگارنگ

هر دم

          سكوت به آشيان نشسته ي

                                                فكري تنها

هر دم

          تلخي ِ گردفشاننده ي

                                      هوايي مسموم

***

بي رنگي رعب آور

***

ترس فكر تنهاي

                   آرزويي محال و پوچ

آواز بي صداي

                         حنجره اي هيچ

          كه به دنبال هيچ

                             از پس هيچ

هيچستان فكر تنهاي

          آرزويي محال و پوچ

                                      را در گوش فلك

                                                          هيچ مي خواند .

***

صد رنگي مرموز

***

بوم معلّق  ِ

كارگردان فيلمي پر تعليق

قلم موي بي رنگ ِ

                   نقّاشي در تبعيد

به غارت رفته ي ِ

كارگردان سناريوي ِ از پيش تعيين شده ي ِ

                                                نت هاي سكوت هوايي مسموم است .

كه بر گَرد ِ تلخ ِ ذرات ِ معلّق هوا

به تزويري رنگين

در نمايشي روتين

                             سايه روشن بكشد .

***

تركيب ِ رنگارنگ

                   اگر خواستي

                                      بخوان

                                                بي رنگ ِ زندگي

                                                                             ***

همه و همه

          نماياننده ي

                   لحظه ي ِ گذرنده ي  ِ

                                                       ...            .

آرمان قادري نجار   21/3/1390  خورشيدي