مبارز Fighter ، روايت مبارزه ي رنج براي مبارزه

همين الان فيلم fighter " مبارز" اثر دیوید اُ راسل رو ديدم.فيلمي كه درباره مبارزه است.شايد چنين جمله ي آغازيني براي توصيف فيلمي با عنوان مبارز بديهي و مضحكانه به نظر برسه.اما اين فيلم در مورد مبارزه است.خود مبارزه و جنگيدن و ورزش بوكس،مبارزه براي اثبات نفس خود و مبارزه براي نفس مبارزه كردن و جنگيدن براي بدست آوردن عنوان و شايد چيزي كه در يك لحظه نماد تمام تلاشها و رنجهاي طول زندگي مي شود.مبارزه ...

ميكي (با بازي : مارك والبرگ) بوكسري از يكي از شهرهاي معمولي امريكاست كه برخلاف فيلمهاي زرق و برق دار اين ژانر نه يك اسطوره ي عضلاني و نه يك مشتزن بي مغزي است كه فقط مشتهايش را نظاره گر باشيم.او انساني معمولي است كه برادر بزرگتر و معتادش ديكي (با بازي : كريستين بيل) او را با بوكس آشنا كرده و مادرشان با بازي مليسا لئو خود را در قامت مدير برنامه هاي او به ما مي شناساند.بيش از همه روايت و اتمسفر تلخ فيلم من رو جذب كرد.محيط و بازي ها همه واقعي اند و حتي داستان نيز برگرفته از وقايع واقعي است.ميكي كه چندين مبارزه پياپي را باخته و به فرزندش كيسي كه با مادرش و ناپدريش زندگي مي كند قول خريد اپارتماني بزرگتر،از درآمد  مبارزه اي كه مادرش و برادرش ترتيب داده اند؛را داده است.مجبور مي شود كه با حريفي جديد كه 9 كيلو(20 پاوند) از او بزرگتر است مبارزه كرده و شكستي خفت بار را تجربه مي كند.در اين ميان خجالت زده از شكست و در پي آشنايي با شرلين(با بازي : امي آدامز) دختري كه در بار كار مي كند،سعي مي كند كه خود را از شرايط فعلي نجات داده اما با مخالفت مادر و برادرش از اين كار منصرف مي شود اما در پي درگيري ديكي با پليس و دخالت ميكي كه منجر به شكستن دستش و زنداني شدن ديكي مي شود،همه چيز فرو مي ريزد.و ...

نمي شود از اين فيلم گفت و بخشي را به بازي عالي كريستين بيل اختصاص نداد.بازي او عالي است و حتي شايد بازي والبرگ را در صحنات دو به دو تحت شعاع قرار داده تا خود بدرخشد.البته نبايد از كار خوب مارك والبرگي كه بدون دريافت دستمزد چنين نقشي را بر عهده گرفت و حضور زيباي امي آدامز گزيده كار در چنين فيلم مستقلي گذشت كه فيلم را با بازي هاي عالي و روان خويش در قالب فيلم نامه ي خوش ساختش به نمايشي هر چه فروزانتر واداشته اند.همين امر دو اسكار براي كريستين بيل و مليسا لئو در پي داشت كه بيل بي شك سزاوار اين اسكار بود.اين همان كريستين بيل 13 ساله ي فیلم امپراطوری خورشید اسپیلبرگ است كه در ۴ پست پيش به آن فيلم پرداختيم.و اكنون در قامت بوكسوري كه در سابق حرفي براي گفتن داشته و حال در ميان مواد مخدر سوژه ي مستندي تلويزيوني براي نمايش كراك در آمريكا مي شود،نمايش زيبا از هنر بازيگري خود را به نمايش مي گذارد كه بي شك در ذهنم خواهد ماند.حركات دوربين نيز در هنگام مبارزه به طرز جالبي حالت طبيعي مبارزه و مهمتر از آن هيجان مبارزه را به شما منتقل مي كند.

فيلم مبارز داستان مبارزه ي اين آدم هاي معمولي است.مبارزه اي كه بايد به سختي به پيش برود تا اين آدم هاي معمولي نظر ديگران را جلب كنند تا در يك لحظه مبارزه همان گونه كه ديكي به ميكي در سكانس آخر فيلم مي گويد :

الان نوبت توئه،درسته؟

بدستش بيار

حلا هم برو اون وسط و اون خشمت رو نشون بده

تموم اون سختي هايي رو كه تو اين سالها كشيدي رو

همين الار بيارش تو رينگ.

اين متعلق به توئه.خود تو

هيچ توهيني رو قبول نكن!

الان نوبت توئه ، ميكي !

نوشته : آرمان قادری نجار