تئاتر، مسلماً اصیل‌ترین گونه‌ی اجرای داستان است. سینما، فرزند تئاتر، در روزهای اولین تولدش این وابستگی را به عینه نشان می‌داد. در حقیقت فیلم‌های اولیه، تئاتر فیلم‌برداری شده ‌بودند. فیلم‌های صامت و حرکات و گریم‌های اغراق‌شده‌ی تئاتری و محیط محدود فیلم‌برداری نمونه‌ی حکومت جو تئاترند. تا آنکه سینما راه خودش را یافت. اما هر فرزندی، باید به مادر خود ادای دین کند. کاری که آل پاچینو در «در جستجوی ریچارد» انجام داد. «جولیا بودن» محصول سال ۲۰۰۴، و به کارگردانی ایستوان سزابو، عرض ادب سینما به تئاتر در سال‌های اخیر است.

جولیا لمبرت (آنت بنینگ) بازیگر تئاتر بسیار مشهور و محبوب اواخر دهه‌ی ۳۰ در لندن است. او به سال‌های میانی عمر رسیده است و شوهرش، مایکل گوسلین (جرمی آیرونز) کارگردان معروف تئاتر است که با تعریف «مدرن بودن» کاری به کارهای هم ندارند. آن‌ها پسر جوانی به نام راجر( تام استاریج) دارند. جولیا بیشتر اوقات خود را با دوستان معدودش که عزیزترینش چارلز است و یاد معلم تئاترش (مایکل گمبن) که ۱۵ سال پیش مرده می‌گذراند و چندان از زمزمه‌هایی که پشت سرش از رفتار راحتش شنیده می‌شود ابا ندارد. با ورود یک جوان آمریکایی، تام (شاون اوانز) و روابط پنهانی‌ای که این ورود به وجود می‌آورد. موقعیت هنری و اجتماعی جولیا به خطر می‌افتد. همه منتظر سقوط جولیا هستند…

«جولیا بودن» داستان جنگ زنانه‌ای است که یک زن در خستگی میان‌سالی با آن روبرو می‌شود. غلیان ناپخته‌ی عواطف و شکستن قلب و خیانت‌هایی که می‌کند و در حقش روا می‌شود. اما به هر حال، او شخصیت اول است. ماجرا این است که او مانند آن‌چه زنان آسیب‌دیده انتظار می‌رود جیغ نمی‌کشد، به خائنان سیلی نمی‌زند، خود را حلق‌آویز نمی‌کند؛ فقط می‌گذارد جریان زندگی با تمام شدتش او را ببرد. پرده‌ی آخر را او تعیین می‌کند. او یک بازیگر واقعی تئاتر است که زندگی‌اش هم در نقش بازی کردن می‌گذرد.

این فیلم، مسلماً باید از شدت درخشش بنینگ، «آنت بودن» شناخته‌شوند. در تک‌تک لحظات، مسحور هنر بالای بازیگری او می‌شوید. اصلاً کس دیگری به چشم نمی‌آید. این خیلی خوب نیست. نه برای داستان و نه برای بازیگران دیگر. کنکاش چندانی روی بازیگران دیگر نمی‌شود. لایه‌های فکر و زندگی کاراکترها قربانی بودن جولیا می‌شود و در حد حاشیه‌هایی برای خالی نبودن عریضه پایین می‌آیند. پسر جولیا و مایکل، زائدترین قسمت فیلم است که نه بازی‌اش خوب است و نه حرف خاصی برای گفتن دارد. مسلماً دل بیننده به خاطر «جرمی آیرونز» می‌شکند. او در چند صحنه نشان داد واقعاً دارد تلاش می‌کند که از حاشیه خارج شود، دیده شود، در همان چند چشمه‌ کار کوچک، نشان می‌دهد کارش را بلد است اما فیلمنامه به او اجازه‌ی خودنمایی نمی‌دهد. فیلم به‌یاد ماندنی Damage او را به‌یاد بیاورید که در سکانس آخر با آن نریشن و فقط نگاهش چه بازی شکوهمندی کرد! بدشانسی آیرونز، بازی در فیلم «تاجر ونیزی» در همان سال بود که این‌بار به جای بنینگ، آل پاچینو همه‌ی بازیگران فیلم را هیچ کرد!فرصت دیگری که فیلم سوزاند، استفاده‌ای بود که می‌توانست از کاراکتر دوست جولیا بکند و نکرد. در عوض همه‌ی این‌ها، با این فیلم یک بازی فرای توان توصیف از آنت بنینگ می‌بینید که تمام این انتقادات را کمرنگ می‌کند. او برای این نقش کاندید جایزه‌ی اسکار برای بهترین بازیگر نقش اول زن شد، اما هیلاری سوانک که فیلم تحسین برانگیز«عزیز میلیون دلاری» را روی پرده داشت، گوی سبقت را از او ربود.

برای مطالعه متن کامل به ادامه مطلب بروید

نام :پل نیومن

تاریخ تولد : 26 ژانویه 1915

محل تولد: کلیو لند اوهایو

پل نیومن ،اسطوره بازیگری هالیوود را معروف ترین بازیگر چشم آبی طول تاریخ سینما لقب داده اند. بازیگری که با مارلون براندو افسانه ای قیاسش می کنند .

نیومن با نام کامل پل لئوناردو نیومن در تاریخ 26 ژانویه در 1915 کلیولند اوهایو متولد گردید. خانواده اش مرفه بودند و پدرش تاجری موفق در زمینه فروش لوازم ورزشی بود. در دوران کودکی کمتر کسی از اعضا خانواده گمان می کرد که که پل در آینده به بزرگترین بازیگر سینما در عصر خود مبدل شود. مادرش معتقد بود که پل چهره مناسی و فیزیک دوست داشتنی ای دارد و ممکن است بتواند به عنوان مدل در آینده کاری پیدا کند. اما پدرش معتقد بود که پل می بایست تجارت خانوادگی را ادامه دهد . پدرش ریشه ای آلمانی - یهودی داشت و مادرش یک ایرلندی کاتولیک بود . پل در دوران کودکی به فوتبال آمریکایی علاقه مند شد و مطمئن بود که در آینده یکی از قهرمانان مطرح و موفق این رشته خواهد شد . پل در دوران کودکی اش گفته است که پدرش مردی مهربان و خوش اخلاق بود که که به محض این که هر یک از پسرهایش دوران نوجوانی را سپری کردند به سن مناسبی برای اداره یک مغازه می رسیدند ،آن ها را در یکی از فروشگاههای خانوادگی فروش لوازم ورزشی به کار مشغول می کرد . اما پل آرزوهای بزرگتری در سر می پروراند و کار در یک فروشگاه را نمی توانست برایش وسوسه کننده باشد.

البته او نمی خواست به رغم میل پدرش رفتار کند ،به همین خاطر هنگامی که پدرش از او خواست که در دانشکده به رشته اقتصاد بپردازد ،پذیرفت . اما اگر چه در این رشته با جدیت به مطالعه پرداخت و به نظر دانشجوی موفقی می آمد ولی نتیجه امتحانات رضایت بخش نبود و خیلی زود همه فهمیدند که او به درد این رشته نمی خورد . البته  علت عدم موفقیت پل در رشته اقتصاد علاقه اش به فوتبال آمریکایی بود . او تقریبا تمام ساعات را به تمرین این ورزش می پرداخت و روز به روز به علاقه اش نسبت به این ورزش اضافه گردید . با آغاز جنگ جهانی پل دانشکده را رها کرد و به نیروی دریایی پیوست و به عنوان بی سیم چی  ناوگان دریایی به خدمت پرداخت. اما در سال 1946 و با پابان جنگ نیومن در کالج کانیون ثبت نام کرد و بر حسب عادت همیشگی به عضویت تیم فوتبال کالج در آمد. پل و دوستانش تیمی تشکیل دادند و برای انجام مسابقه با دیگر تیم های فوتبال آماده شدند. اما یک شب گویا مقدر بود که مسیر زندگی نیومن تغییر کند او و دوستانش بعد از بازی با یک تیم دیگر و هنگامی که آن شب جشن گرفته بودند با اعضا تیم مقابل درگیر شدند و کار به زد و خورد شدیدی کشید .حاصل کار به زندان افتادن همگی آنها و در پی اخراج شدن شان از تیم فوتبال کالج بود. نیومن پس از حادثه دست از فوتبال کشید و به مسیر تازه ای پا گذاشت . بعد از فارغ التحصیلی از کالج پل نیومن به مدرسه درام بیل رفت و یک سال در آنجا به فراگیری بازیگری پرداخت. او سپس به نیویورک رفت به آکتورز استودیو پیوست. پل تحت تعلیم استراسبرگ تئورسین بزرگ سینما قرار گرفت . استراسبرگ معتقد بود که نیومن استعداد بازیگری شگرفی دارد و می تواند به بازیگری هم اندازه مارلو براندو مبدل شود . اما بنا به نظر استراسبرگ متاسفانه پل نیومن بیش از حد زیبا بود و همین موضوع باعث می شد که بیش از آن که از استعدادش استفاده کند ،دیگران را محسور و مجذوب زیبایی ظاهریش کند.

براي مطالعه متن كامل بيوگرافي پل نيومن به ادامه مطلب برويد

نوشته : بهنام ناطقی

فیلم جدید جانی دپ از کارگردان، مایکل مان، «دشمنان مردم» -- ماجرای دیلینجر، گنگستر دهه 1930 آمریکا را که در فرهنگ عامه شهرتی افسانه ای داشت، بازگو می کند. منتقدان این فیلم را از جمله به خاطر فیلمبرداری دیجیتال ستایش کرده اند که با وسواس در بازسازی جزئیات زندگی جان دیلینجر، تجربه بصری بیسابقه خلق می کند و به روند خلق زبان جدیدی در سینما کمک می کند. این فیلم برنامه اختتامیه جشنواره مسکو بود و از امروز (چهارشنبه) در آمریکا اکران می شود. منتقد نیویورک تایمز آن را «اثری عمیق و زیبا» توصیف کرده است.

«دشمنان مردم» لقب رسمی ای است که رئیس آگاهی فدرال FBI به دیلینجر و سایر سارقان مسلح بانک همراه او داد بود. فیلم دشمنان مردم باازگشتی است به تصویرسازی از زندگی تبهکاران مسلح دهه 1930 آمریکا، که فردیت گرائی و استقلال آنها از یکسو مورد چالش دستگاه عریض و طویل پلیس سازمان یافته بود و از طرف دیگر، خاری بود در چشم تشکیلات سراسری تبهکاری سازمان یافته.

چند راهزن و تیرانداز قاتل حرفه ای تاریخی هستند که در فرهنگ عامه آمریکا جنبه اسطوره ای به خود گرفته اند، چون از یک طرف نمایانگر روحیه ماجراجوئی و فردیت گرائی آمریکائی هستند، که زیربار هیچ زوری نمی روند، و از طرف دیگر، برای مردم زمانه خود، نمونه نوعی قیامی بر علیه سودجویان و وضع موجود بودند. از آنجا که همه اینها، مثل بیلی د کید، جسی جیمز از قرن نوزده و دیلینجر و همدستان او و بانی و کلاید از دهه 1930 و دوره گنگستر بازی، سرانجام به طرز فجیعی کشته می شوند، قیام آنها انگار با علم به این سرنوشت محتوم انجام می گیرد، که به آن جنبه انتحاری می دهد.

فیلم جدید کار مایکل مان، کارگردان چیره دست هالیوود، از جمله اولین فیلمهائی است که با استفاده از دوربین های جدید فوق العاده حساس دیجیتال درست شده، و برای همین، به خاطر توجه به جزئیات بصری، هم اهمیت دارد. «دشمنان مردم» به قول منتقدها، از بهترین کارهای مایکل مان است -- هنرمندی که مهارت در ایجاز قصه گوئی و ساختار داستان، و تسلطش در تحرک بخشیدن به قصه و خیرگی بصری فیلمهایش را را همیشه با نگاه تفکربرانگیز اجتماعی و طبقاتی، قاطی می کند، و ذهن تماشاگر را با استفاده گرفتن بازی های لایه دار و پیچیده از بازیگرانش، به چالش می گیرد.

اینجا در کنار جانی دپ و ماریون کوتیار، ستارگان دیگری هم بازی دارند، از جمله بیلی کراداپ، در نقش ادگار هوور، رئیس اف بی آی، و کریستین بیل، در نقش کارآگاه ملوین پرویس.

برای مطالعه متن کامل به ادامه مطلب بروید

شصت‌ودومين جشنواره فيلم كن شامگاه گذشته ـ 24 مي ـ درحالي به‌كار خود پايان داد كه اعطاي جايزه نخل طلا و بهترين بازيگر مرد به سينماي اتريش، انتخاب فيلم‌ساز فيليپيني به‌عنوان بهترين كارگردان جشنواره و تقدير از پنج دهه فيلم‌سازي «آلن رنه» از مهم‌ترين اتفاقات مراسم اختتاميه بود.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ مراسم اختتاميه و اعطاي جوايز جشنواره كن ديشب در اين شهر ساحلي برگزار شد و معتبرترين رويداد سينمايي جهان برندگان سال 2009 خود را معرفي كرد.

**نخل طلا به اتريش رفت**

در بخش بهترين فيلم جشنواره براي كسب نخل طلا، درحاليكه بيشتر منتقدين شانس «ستاره درخشان» و «يك پيامبر» را بيشتر مي‌دانستند، اين فيلم «روبان سفيد» ساخته «ميشل هانكه» از اتريش بود كه توانست نظر هيات‌داوران را جلب كند و نخل طلاي كن را به‌دست آورد.

«هانكه» كه در سال 2001 با فيلم «معلم پيانو» جايزه بزرگ كن را گرفته بود، پس از دريافت اين جايزه ارزشمند خطاب به همسرش كه همواره از ناراحت بودن وي نگران بود، اظهار كرد كه يكي از شادترين لحظات عمرش را تجربه مي‌كند.

وي گفت: «نخل طلا بهترين جايزه‌اي است كه يك كارگردان دريافت مي‌كند. با اين حال من مغرور نيستم، بلكه فقط خوشحالم.»

**چشم بادامي‌ها، پرچم‌داران سينماي آسيا**

در مراسم ديشب، سينماي آسيا صاحب سه جايزه ارزشمند شد كه كشورهاي آسياي‌شرقي آن را به‌دست آورند.

«بريلانت مندوزا»، فيلم‌ساز فيليپيني توانست در حضور كارگردانان بزرگي چون «كن لوچ»، «تارانتينو»، «كمپيون» و ‌«فون ترير» جايزه‌ بهترين كارگرداني كن 2009 را براي فيلم «كيناتاي» دريافت كند.

ديگر جايزه‌اي كه نصيب سينماي آسيا شد، جايزه ويژه هيات‌داوران بود كه «پارك چان ووك» از كره‌جنوبي براي فيلم «تشنگي» آن را مشتركا با «مخزن ماهي» از انگلستان ساخته‌ «آندره آرنولد» گرفت.

همچنين فيلم جنجال‌آميز «تب بهاري» از چين به‌كارگردان «لويه» كه در اين كشور اجازه نمايش ندارد، جايزه بهترين فيلم‌نامه را به دست آورد.

**دوربين طلا در دستان كارگردان استراليايي**

جايزه دوربين طلاي كن امسال نصيب يك كارگردان استراليايي شد. «وارويك تورنتون» براي فيلم رمانتيك «سامسون و دليلا» كه در بخش نوعي نگاه حضور داشت، اين جايزه ارزشمند را كسب كرد.

«تورنتون» كه در سال 2005 با فيلم «نانا» خرس بلورين جشنواره برلين و در سال 2008 با «بوته سبز» جايزه بهترين فيلم بخش «پانوراما» برلين را كسب كرده بود، پس از دريافت جايزه‌اش گفت: «از اين‌كه به اولين كودك متولد‌شده‌ من اعتماد كرديد، سپاسگزارم. نمي‌دانم چه بگويم؛ زنده‌باد جشنواره كن، زنده‌باد سينما.»

**فيپرشي هم «روبان سفيد» را ستود**

فدراسيون بين‌المللي منتقدين فيلم نيز كه هرساله بهترين‌هاي جشنواره را با اعطاي جايزه «فيپرشي» تقدير مي‌كند، فيلم «روبان سفيد» ميشل هانكه را شايسته دريافت جايزه بهترين فيلم بخش رقابتي دانست تا بعد از نخل طلا، دومين جايزه كن 2009 نيز به اين فيلم برسد.

در بخش «نوعي نگاه»، جايزه فيپرشي به «پليس، صفت» از روماني ساخته‌ «كورنليو پورومبوي» تعلق گرفت و در بخش دو هفته كارگردانان «آمريكا» به كارگرداني «چرين دابيس» اين جايزه‌ را به خود اختصاص داد.

**جايزه بهترين بازيگري براي فيلم جنجالي**

امسال جوايز بهترين بازيگري جشنواره كن نصيب فيلم‌هايي شد كه هريك به‌نوعي سروصدا به‌پا كرده بودند.

در بخش بهترين بازيگر زن، «شارلوت گينس‌بورو» براي فيلم «ضدمسيح» جايزه اول را دريافت كرد. اين فيلم به‌كارگرداني «لارس فون ترير» به‌علت صحنه‌هاي خشونت‌آميز و غيراخلاقي‌اش به‌حدي با انتقادات شديد مواجه شد كه عوامل سازنده آن از حذف اين صحنه‌هاي جنجالي خبر دادند.

در بخش بهترين بازيگر مرد نيز «كريستوف والتز» براي فيلم «حرام‌زاده‌هاي عوضي» ساخته «تارانتينو» جايزه‌ اول را كسب كرد. اين بازيگر اتريشي ديشب سومين جايزه كن را براي سينماي اتريش به ارمغان آورد.

**تقدير از پيرمرد سينماي فرانسه**

از اتفاقات قابل‌توجه مراسم اختتاميه ديشب كن، اعطاي جايزه يك عمر دستاورد شغلي «آلن رنه»، كارگردان پيشكسوت سينماي فرانسه بود كه به‌پاس نيم‌قرن فعاليت در سينما، تقدير شد.

«آلن رنه» كه امسال پس از سه‌دهه به بخش رقابتي كن آمده بود، گفت: «من در اينجا شگفتي، ارادت و خوشحالي‌ام را براي دريافت اين جايزه‌ غيرمنتظره به جشنواره و هيات‌داوران اعلام مي‌كنم.»

كسب خرس نقره‌اي جشنواره‌ برلين در سال 1998 و 1994، جايزه «فيپرشي» و جايزه بزرگ جشنواره‌ كن در سال 1980، شير طلاي ونيز در سال 1961 و شير نقره‌اي در سال 2006 بخشي از افتخارات سينمايي اين كارگردان 86 ساله هستند.

**جايزه كليساي جهاني براي «كن لوچ»**

در دو روز ماقبل پاياني جشنواره شصت‌ودوم كن، جوايز ديگر بخش‌هاي اين جشنواره اعلام شد كه «كن‌ لوچ»، كارگردان نام‌دار انگليسي جايزه بهترين فيلم معنوي جشنواره را گرفت.

وي براي فيلم «در جست‌وجوي اريك» كه در بخش رقابتي يكي از شانس‌هاي دريافت نخل طلا بود، بهترين فيلم معنوي شناخته شد.

**«بابا» جايزه سينه‌فونداسيون را برد**

بخش «سينه‌فونداسيون» جشنواره‌ كن كه اختصاص به فيلم‌هاي كوتاه و نيمه‌بلند دارد، فيلمي روان‌شناختي از جمهوري‌چك به‌نام «بابا» را شايسته دريافت جايزه‌ اول به ارزش 20 هزار دلار دانست. جايزه دوم اين بخش به «خداحافظ» از چين و جايزه‌ سوم به «بيرون خانه نايست» از كره‌جنوبي رسيد.

**«بهمن قبادي» و جايزه‌ي نوعي نگاه

فيلم «كسي از گربه‌هاي ايراني خبر نداره» ساخته‌ «بهمن قبادي» كه امسال در افتتاحيه بخش «نوعي نگاه» جشنواره‌ كن نمايش داده شد، جايزه‌ ويژه‌ هيات‌داوران را دريافت كرد. جايزه‌ اول اين بخش به «دندان سگ» از يونان رسيد.

**دوهفته كارگردانان به كام كارگردان كانادايي**

چهل‌ويكمين دوره‌ بخش «دو هفته كارگردانان» جشنواره كن امسال شاهد درخشش چشم‌گير فيلمي از كانادا بود. «من مادرم را كشتم» ساخته «خاوير دولان» توانست سه جايزه سينماي هنري،‌ جايزه نبوغ چشم‌گير و جايزه SACD را از اين بخش كن دريافت كند.

Date of Birth

9 June 1981, Jerusalem, Israel 

Birth Name

Natalie Hershlag 

Nickname

Nat 

Height

5' 3" (1.60 m)

ناتالی پورتمن در  ۹ ژوئن ۱۹۸۱ میلادی در سالروز تواد مادرش در اورشلیم اسرائیل دیده به جهان گشود.تنها فرزند پدری پزشک و اسرائیلی بنام آونر و مادری هنرمند از سینیستاتی اوهایو امریکا بنام شلی است.پدرش فرزند یک لهستانی و مادرش از پدر و مادی روسی و اتریش است.هنگامی که بسیار خردسال بود و تنها سه سال داشت اسرائیل را به مقصد واشنگتن ترک کرده و بعد از جابه جاییهای بسیار همراه با خانواده اش در نیویورک ساکن شدند.مکانی که تاکنون در ان زندگی می کند.تحصیلاتش را با درخشش و کسب مقام اول سپری کرد که او را به هاروارد رساند.

ناتالی پورتمن توسط یک مامور استعدادیاب در یک پیتزا فروشی کشف شد هنگامی که فقط یازده سال داشت.او برای مدلینگ در نظر گرفته شد اما ترجیح داد در کنار آن بازیگری را نیز بیاموزد.او در چندین اجرای زنده ی برجسته شرکت کرد.اما اولین حضور قدرتمند او در فیلم لئون(The Professional-Léon۱۹۹۴) اثر لوک بسون بود.که سبب دعوت از او برای فیلم لولیتا توسط آدریان لین شد که آن را به سبب سکانسهای س؟ک ؟سیش رد کرد.او سپس عنوان کرد که فکر کنم به اندازه کافی موقعیتهایی هست که من بتوانم از ان استفاده کنم و دیگر نیازی به فیلمی نیست که در آن یک بزرگسال با کودک س؟ک ؟س داشته باشد.بازیگران جوان معمولا بدون فکر سکانسهای س؟ک ؟سی را بازی می کنند و فقط در فکر معرفی کردن خود هستند بدون توجه به اینکه خانواده شان دوستانشان و حتی غریبه ها را خجالت زده می کنند.

سپس او در نقش های کمکی فیلمهای  Heat (1995), Everyone Says I Love You (1996), Beautiful Girls (1996), و (Mars Attacks! (1996 نقش آفرینی کرد.در این دوره او تمرکز خود را به دبیرستان متمرکز کرد و همواره نمره های آ را کسب می کرد و فقط در تابستان به بازیگری می پرداخت.

ناتالی پورتمن در نقش آمیدلای ملکه در سه گانه جنگهای ستاره ای(Star Wars Episodes I, II, and III)اثر لوکاس نقش اول را تجربه کرد و با این نقش و فروش جهانی جنگهای ستاره ای او نیز جهانی شد.جالب است بدانید که نزدیک بود به خاطر امتحانات دبیرستانش این نقش را از دست بدهد.در این فیلم با کیرا نایتلی همبازی بود که پس از گریم حتی مادرانشان نیز انها را از هم تشخیص نمی دادند.

جنگهای ستاره ای به او کمک کرد که نقش اول دو فیلمAnywhere But Here (۱۹۹۹)و Where the Heart Is (2000)را بدست آورد.او همچنین نمایشهای موفق"The Seagull" و "The Diary of Anne Frank "را بر سن تئاتر اجرا کرد.

گفته است که بازی در نمایشThe Seagull (۲۰۰۱) او را آگاه کرد.بخصوص بودن زیر نظر فیلیپ سیمور هافمن هنگامی که او سوالاتی را در دفترچه اش می نوشته و او به انها که در موردش احساسش در هنگام بازی بودند جواب می داده است.

در سال ۲۰۰۵ پس از بازی در فیلم Closer برنده ی جایزه ی گلدن گلاب و نامزد اسکار شد.

برای بازی در فیلم V for Vendetta (2005)ک مثل کین‌خواهی سر خود را از ته تراشید و با بازی درخشان خود در این نشان داد که درخشش در فیلم Closer اتفاقی نبوده است.این فیلم بر اساس فیلمنامه ای از برادران واچفسکی ساخته شد.(از محبوبترین فیلمهای من:آرمان قادری)

او اکنون در حال اتمام تحصیل خود در دانشگاه هاروارد و در رشته ی روانشناسی است.

براي مطالعه متن كامل بيوگرافي و ديدن جوايز و فيلموگرافي ناتالي پورتمن به ادامه مطلب برويد

در مراسم دیشب تعدادی از اسطوره های سینما و عوامل دیگر سینما به نوعی دیگر حضور داشتند و تعدادی از آنها مسئولیت اعلام نام برندگان اسکار را برعهده گرفتند از جمله رابرت دنيرو و همگي نيز به احترام روح هث لجر برپا ايستادند.در اين ميان  ميليونر زاغه نشين با هشت اسكار و داستان عجيب بنجامين باتن با سه اسكار از ديگر فيلمها پيشي گرفتند.

بهترین فیلم سال :

میلیونر زاغه نشین (2008) – تهیه کننده: کریستین کالسن

بهترین بازیگر نقش اول مرد:

شون پن، برای فیلم میلک (2008)

بهترین بازیگر نقش اول زن:

کیت وینسلت، برای فیلم خواننده (2008)

بهترین کارگردانی:

دنی بویل، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان:

 Departures (ژاپن) (2008)

بهترین آواز:

ای. آر. رامن و شامپوران سینگ گلزار، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین موسیقی:

ای. آر. رامن، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین تدوین:

کریس دیکنز، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین صدا:

یان تپ، ریچارد پرایک و رسول پوکوتی، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین تدوین صوتی:

ریچارد کینگ، برای فیلم شوالیه تاریکی (2008)

بهترین جلوه های بصری:

اریک باربا، استیو پریگ، برت دالتن و کریگ بارون، برای فیلم مورد نادر بنجامین باتن (2008)

بهترین فیلم بلند مستند:

جیمز مارش و سیمون چین، برای فیلم مردی روی سیم (2008)

بهترین فیلم کوتاه مستند:

مگان مایلن، برای فیلم لبخند بزن پینکی (2008)

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

هیث لجر ، برای فیلم شوالیه تاریکی (2008)

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:

پنه لوپه کروز، برای فیلم ویکی کریستینا بارسلونا (2008)

بهترین فیلم اکشن زنده:

جوچن الکساندر فریدانک، برای فیلم Spielzeugland (2007)

بهترین فیلمبرداری:

آنتونی داد مانتل، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین چهره پردازی:

گرِگ کانوم، برای فیلم مورد نادر بنجامین باتن (2008)

بهترین طراحی لباس:

مایکل اوکانر، برای فیلم دوشس (2008)

بهترین طراحی صحنه:

دانلد گراهام برت و ویکتور جی. زولفو، برای فیلم مورد نادر بنجامین باتن (2008)

بهترین فیلم کوتاه انیمیشن:

کونیو کاتو، برای فیلم خانه ای در مکعب های کوچک (2008)

بهترین فیلم بلند انیمیشن:

اندرو استنتن، برای فیلم (Wall-E (2008

بهترین فیلمنامه اقتباسی:

سیمون بیوفوی، برای فیلم میلیونر زاغه نشین (2008)

بهترین فیلمنامه:

داستین لانس بلک، برای فیلم میلک (2008)

SLUMDOG MILLIONAIRE

Sean Penn
MILK

Kate Winslet
THE READER

SLUMDOG MILLIONAIRE

Departures

SLUMDOG MILLIONAIRE

SLUMDOG MILLIONAIRE

SLUMDOG MILLIONAIRE

SLUMDOG MILLIONAIRE

THE DARK KNIGHT

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON

SMILE PINKI

MAN ON WIRE

Heath Ledger
THE DARK KNIGHT

SPIELZEUGLAND (TOYLAND)

SLUMDOG MILLIONAIRE

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON

THE DUCHESS

THE CURIOUS CASE OF BENJAMIN BUTTON

La Maison en Petits Cubes

WALL-E

SLUMDOG MILLIONAIRE

MILK

Penelope Cruz
VICKY CRISTINA BARCELONA

براي مشاهده جزئيات بيشتر و ليست كامل نامزدها و برندگان به ادامه ي مطلب برويد:

سينماي ملودرام؛مروری بر 10 فیلم عاشقانه برتر تاریخ سینما

نوشته : اميرحسين بابايي

شايد يكي از قالب‌هاي سينمايي كه مي‌توان در آن به خلاقيت و شكوفايي فراوان دست زد و بيننده را كاملاً با خود همراه كرد، «ملودرام»، «رمانس» يا به اصطلاح «سينماي عاشقانه» باشد، چرا كه هر جا صحبت از عواطف و احساسات انساني است زباني مشترك سر بر مي‌آورد كه براي همه قابل لمس است.
سينما سال‌هاست روزهاي درخشان و صفحات زريني را با نگاه‌ها، اشك‌ها، التماس‌ها، وصل‌ها و فراق‌هاي شخصيت‌هايش سپري كرده و چه‌بسا سالن‌هاي تاريك سينما كه شاهد خيس شدن گونه‌هاي تماشاگران خود و يا لبخندهاي شيرين آن‌ها بوده است. با اين وصف مي‌توان گفت ملودرام جزو آسيب‌پذيرترين قالب‌هاي سينمايي است و شمار آثار نازلي كه در اين زمينه ساخته شده كم نيست؛ به‌طور قطع يكي از نمونه‌هاي بارز اين واقعه «باليوود» است، كارخانه‌ي ساخت سطحي‌ترين و مبتذل‌ترين داستان‌هاي عاشقانه‌ي تاريخ سينما بر اساس فرمولي تكراري و كليشه‌شده كه گويي هيچ‌گاه پاياني بر آن نيست، هرچند شعور مخاطبين نيز در هدايت سينماي هر كشوري مؤثر است. البته اين بيماري مسري متأسفانه سينماي ما را هم از گزند خود مصون نگذاشته و هر ساله شاهد ساخته شدن ملودرام‌هاي آبكي، سطحي و يك بار مصرف هستيم كه حتي شعور بيننده را هم به سخره مي‌گيرند، در حالي كه اين گونه با همه‌ي بر لبه‌ي تيغ بودنش در اين روزهاي مدرنيسم و در جهاني كه پول و قدرت بر همه چيز ارجح است، مي‌تواند مرهمي بر زخم‌هاي انسان معاصر باشد.
به طبع ملودرام تنها زماني مي‌تواند تأثيرگذار و فراموش‌نشدني باشد كه شخصيت‌هايش واقعي و مستحكم بوده و موقعيت‌هايي كه در آن قرار مي‌گيرند استثنايي و يا دستِ كم حاوي نكات برجسته‌يي باشند كه بيننده را تحت تأثير خود قرار دهند و عميقاً به قلب او نفوذ كنند، به همين علت است كه داستان‌هاي عاشقانه‌ي بزرگ تاريخ سينما همواره حامل پيام‌هاي عظيم‌تري نيز بوده‌اند. گاهي يك رابطه‌ي احساسي و يا كشمكش‌هاي عاطفي آدم‌ها بهانه‌يي براي به تصوير كشيدن شرايط زماني و موقعيت‌هاي سياسي و اجتماعي يك جامعه بوده است، البته اين يك قانون هميشگي نيست اما قطعاً مي‌تواند هويت متفاوتي به ملودرام ببخشد و پايه‌هايش را مستحكم كند، همان‌طور كه راز ماندگاري فيلم‌هايي مثل «كازابلانكا» و «بر باد رفته» را بايد در آن جست.
به هر ترتيب همواره در فهرست برترين فيلم‌هاي تاريخ سينما آثار ملودرام جايگاه ويژه‌يي دارند و اين خود نشان از قوت و قدرت اين گونه‌ي سينمايي و اثري است كه عواطف انساني مي‌تواند بر مخاطبين داشته باشد و اگر در زمانه‌ي ما تعداد آثار برجسته‌ي اين گونه انگشت‌شمار است، بيش‌تر بايد آن را در سطحي‌نگري و ضعف فيلمسازان جست‌وجو كرد تا محكوم كردن كليت گونه‌ي ملودرام. نگاهي به برجسته‌ترين آثار اين گونه ما را به ياد روزهاي طلايي سينما مي‌اندازد و صف‌هاي طويلي كه براي ديدن اشك‌هاي «اينگريد برگمن» در «كازابلانكا»، مصيبت‌هاي «ويويان لي» در «بر باد رفته»، معصوميت و وقار «اُدري هيپبورن» در «تعطيلات رُمي» و اندوه «رايان اُنيل» در «داستان عشق» كشيده مي‌شد. تهيه‌ي فهرست كاملي از درخشان‌ترين آثار سينماي ملودرام كار مشكلي است، سعي مي‌شود به اختصار و به عنوان نمونه شاخص‌ترين‌ها را مرور كنيم.
-1 كازابلانكا
(‍Casablanca)
مايكل كورتيز، 1942
«كازابلانكا» از آن دسته رمانس‌هاي ناياب در تاريخ سينماست كه پس از گذشت 66 سال از زمان ساختش هنوز طراوت و شادابي خود را از دست نداده است؛ يك نمونه‌ي كامل سينمايي! راز ماندگاري آن را بايد در تبديل شدن شخصيت‌هايش به اسطوره جست‌وجو كرد، اسطوره‌هايي كه هر گاه آن‌ها را مي‌نگري گويي هنوز زنده‌اند.
در جايي از فيلم «ريك بلاين» (همفري بوگارت) به «ايلزا» (اينگريد برگمن) مي‌گويد: «مشكلات سه‌تا آدم كوچولو تو اين دنياي ديوانه چه اهميتي مي‌تواند داشته باشد»، در حالي كه اين آدم‌ها آن‌قدر پراهميت مي‌شوند كه خود بخشي از تاريخ را مي‌سازند.
معصوميت «اينگريد برگمن» در تقابل با لاابالي‌گري «همفري بوگارت» و وقار «پل هنريد» مثلث غريبي مي‌سازد كه بسيار ناياب است ...
در كازابلانكا سنت واقع‌گرايانه‌ي استوديو وارنر به شكل معماگونه‌يي با ظرافت و شور و هيجان همراه مي‌شود. مضمون فيلم - كه در شرايط فشار نظام سرمايه‌داري با هزينه‌ي كم و طي چند روز ساخته مي‌شود - شرح يك مثلث عشقي است؛ ماجراي عشقي بي‌سرانجام كه آميخته شدن آن با سياست و ارايه‌‌اش در فضايي تازه - جنگ جهاني - درك فيلم را خارج از ظرفيت تماشاگر مي‌سازد، با اين حال در نهايت هم تماشاگر و هم دست‌اندركاران ساخت فيلم سهم خود را دريافت مي‌دارند.
8 نامزدي اسكار و 3 جايزه‌ي اصلي بهترين فيلم سال، بهترين كارگرداني و بهترين فيلمنامه بخشي از سهم كازابلانكاست ...
شايد يكي از مهم‌ترين بخش‌ها در سينماي ملودرام فيلمنامه باشد و كازابلانكا بهترين مصداق بر اين ادعاست؛ قوت و درونمايه‌ي اصيل اثر از فيلمنامه‌ي درخشان «هوارد كاچ» مايه مي‌گيرد، گفت‌وگويي بي‌جا و بداهه در كار به چشم نمي‌خورد، همه چيز حساب‌شده است، گفت‌وگوها به تن شخصيت‌ها مي‌چسبند و فرق يك داستان عاشقانه‌ي واقعي با يك اثر توخالي و تصنعي اين‌جا مشخص مي‌شود، چرا كه همه ريك و ايلزا را باور مي‌كنند و سرنوشت آن‌ها برايشان مهم مي‌شود، با آن‌ها مي‌خندند و با آن‌ها گريه مي‌كنند. در سينماي ملودرام اگر شخصيت‌پردازي ضعيف باشد، باورپذيري خود را به سادگي از دست مي‌دهد و ديگر قابليت ارتباط با مخاطب را نخواهد داشت؛ اين نكته‌ي مهمي است كه متأسفانه كم‌تر به آن توجه مي‌شود. فيلمبرداري فوق‌العاده‌ي «آرتور ادسن» در كنار موسيقي شاهكار «مكس استاييز» و نبوغ «مايكل كورتيز» كازابلانكا را در ميان شعله‌هاي جنگ جهاني به مرهمي بر زخم‌هاي جنگ تبديل مي‌كند. از شاخصه‌‌هاي مهم ديگر اين نوع سينما، بازيگري است كه كازابلانكا كلاس درسي براي آن محسوب مي‌شود. جايگزين كردن بازيگران ديگري به جاي اينگريد برگمن و يا همفري بوگارت دور از ذهن است و اين انتخاب درخشان خود به ماندگار شدن اثر كمك شاياني كرده است. پايان‌بندي درخشان اثر با درونمايه‌ي فدا كردن عشق براي نجات بشريت، در كم‌تر فيلمي اين‌قدر باورپذير و تأثيرگذار است. ريك، ايلزا را از دست مي‌دهد اما به چيزي زيبا و اصيل مثل شرافت و وجدان جمعي دست مي‌يابد. ايلزا ارزشمندتر از آن است كه يك مرگ معمولي در انتظارش باشد. او در باطن، آن‌طور كه در سينما و فقط در آن‌جا معرفي مي‌شود، الگويي غيرقابل تقليد را ارايه مي‌دهد. ايلزا از آن‌ چه در زندگي مي‌تواند وجود داشته باشد تصوري پايدار مي‌سازد و به كمك آن، همه‌ي هستي را به يك لحظه‌ي رومانتيك وصل مي‌نمايد.

-2 بر باد رفته
(Gone with Wind)
ويكتور فلمينگ، 1939
اگر نام اين فيلم را بزرگ‌ترين ملودرام تاريخ سينما بگذاريم، گزاف نگفته‌ايم؛ «بر باد رفته» محصول جاه‌طلبي و ولع تهيه‌كننده‌ي بزرگي به نام «ديويد اُ. سلزنيك» است، مردي كه سعي داشت كارهاي غيرممكن را ممكن سازد.
عظيم‌ترين نمايش تاريخ آمريكا بر پرده‌ي سينما را مي‌توان در اين فيلم مشاهده كرد. فيلم به‌شدت به رمان «مارگارت ميچل» وفادار است و آن را بي‌هيچ كم و كاستي به نمايش گذارده است. بر باد رفته يادگار روزهاي طلايي هاليوود است، آن روزهايي كه مجسمه‌ي اسكار واقعاً گرانبها بود. از همان ابتدا مي‌توان حدس زد كه فيلم بزرگي در پيش است؛ با آن موسيقي آتشين «مكس استاييز» و بازي‌هاي بي‌نظير «كلارك گيبل» و «ويويان لي» كه در اوج درخشش خود هستند، چهار ساعت و بيست‌وپنج دقيقه‌ي توفاني كه لحظه‌يي رهايتان نمي‌كند و شما را در دل وقايع و حوادث اثر و در پيچ و خم روابط انساني غرق در خود مي‌كند.
ملودرام‌هاي بزرگ همواره پس‌زمينه‌هاي بزرگ دارند و چه پس‌زمينه‌‌يي بزرگ‌تر از وقايع خونبار جنگ‌هاي داخلي آمريكا، وقايعي كه به زندگي شخصيت اصلي‌اش «اسكارلت اوهارا» گره خورده است و درس‌هاي بسياري به او مي‌آموزاند.
فيلم حاصل تلاش سه كارگردان - كيوكر، فلمينگ و سم‌وود - و بيش از 20 نويسنده‌ - از جمله اسكات فيتز جرالد معروف - است؛ هرچند بعد از اخراج كيوكر توسط سلزنيك، عملاً فيلم را فلمينگ كارگرداني كرد و همين كار او را با بر باد رفته جاودانه ساخت.
با همه‌ي مشكلاتي كه ساخت فيلم براي عواملش در بر داشت، محصول اثري كلاسيك، بديع و درخشان بود كه هنوز در هر فهرستي از بهترين‌هاي تاريخ سينما جاي دارد.
صرف هزينه‌ي چهار ميليون و هشتصدوپنج هزار و هفتصدونود دلاري براي ساخت اين اثر بيهوده نبود، بعيد مي‌دانم هيچ‌گاه هاليوود تا اين حد از ساختن فيلمي به خود باليده باشد. نامزدي 13 اسكار و ربودن 8 جايزه‌ي اصلي بخشي از عظمت بر باد رفته را به معرض نمايش مي‌گذارد. فيلم تا پايان ماه مي 1941، بيست ميليون دلار فروش كرد و جزو موفق‌ترين‌هاي تاريخ سينما در گيشه نيز گرديد.
ملودرام هرچه پرزرق و برق‌تر و باشكوه‌تر باشد، در چشم بيننده بزرگ‌تر جلوه مي‌كند و همگان آن را بيش‌تر دوست خواهند داشت.
هاليوود با نمايش اين فيلم در آن دوران چهره‌ي پرثمر خود را عرضه كرد و نشان داد كه آدمي تا چه اندازه تواناست و اگر بخواهد چه چيزهايي را مي‌تواند به همنوع خود هديه كند. بر باد رفته را بايد اوجِ ملودرام حماسي ناميد، تجربه‌يي كه هر كس با لمس آن به اين زودي‌ها فراموشش نخواهد كرد.

-3 سابرينا(Sabrina)
بيلي وايلدر، 1954
يكي از لطيف‌ترين ملودرام‌هاي تاريخ سينما، اثر فوق‌العاده‌‌يي از بيلي وايلدر ... «يكي بود يكي نبود؛ در ساحل شمالي لانگ آيلند، در حدود سي مايلي نيويورك، دخترك كوچكي بود كه در ملك بسيار بزرگي زندگي مي‌كرد ...» و به اين ترتيب رومانتيك‌ترين و پرآب و تاب‌ترين فيلم وايلدر آغاز مي‌شود، قصه‌ي دختر راننده‌يي كه عاشق پسر سربه‌هواي خانواده‌ي متمولي مي‌شود كه پدرش در استخدام آن‌هاست. «سابرينا» به پاريس مي‌رود و با شكفتگي كامل بازمي‌گردد و تمام زندگي خود و اطرافش را دگرگون مي‌كند.
طلسم فيلم امروز هم به همان قوت سابق است. فيلم با زيبايي تمام طراحي شده و «اُدري هيپبورن» بازي مسحوركننده‌يي دارد، - نام او به بهترين ملودرام‌هاي تاريخ سينما گره خورده است و بدون او بخش عمده‌يي از احساسات ناب تصويري محو خواهد شد. فيلم سرشار از برازندگي و جذابيت است، يك درام عاشقانه كه آرام‌آرام زير پوست‌تان تزريق مي‌شود و شما را قلقلك مي‌دهد. حضور «همفري بوگارتِ» ترشرو در كنار «ويليام هولدنِ» سرزنده و شوخ هم به فيلم جلوه‌يي ويژه بخشيده است.
نامزد 6 جايزه‌ي اسكار و برنده‌ي بهترين طراحي لباس براي اديت‌هد - هرچند بيش‌تر كارها را ژيوانشي معروف انجام داده بود - جزو آثار ماندگار وايلدر و اين گونه است و مانند يك فانتزي كودكانه در دنياي بزرگ‌ترهاست ... هنوز هم اشك‌هاي ادري هيپبورن تأثيرگذار است. 
                                    برای مطالعه ی متن کامل به ادامه مطلب بروید

در ادامه ی مطلب با بررسی فیلمهای زیر روبه رو می شوید:

1. كازابلانكا   (‍Casablanca)   مايكل كورتيز، 1942
2. بر باد رفته  (Gone with Wind)  ويكتور فلمينگ، 1939
3. سابرينا (Sabrina) بيلي وايلدر، 1954
4. بلندي‌هاي بادگير (Wuthering Heights) ويليام وايلر، 1939
5. تعطيلات در رُم (Roman Holiday) ويليام وايلر، 1953
6. رومئو و ژوليت (Romeo and Juliet) فرانكو زفيرلي، 1968
7. داستان عشق (Love Story) آرتور هيلر، 1970
8. دختر خداحافظي (The Goodbye Girl) هربرت راس، 1977
9. وداع با اسلحه (Farewell to Arms) چارلز ويدور،1957
10. در يك شب اتفاق افتاد (It Happened one Night) فرانك كاپرا، 1934
                           برای آشتایی با فیلمهای بالا به ادامه ی مطلب بروید

نقد اول:

زندگی نامه آل پاچینو : آل پاچينو،بازي روح در قامت سينما

زندگی نامه رابرت دنیرو : رابرت دنیرو ، روح سركش سينما

برای مشاهده تصاویر بیشتر از آل پاچینو و رابرت دنیرو به ادامه مطلب بروید

==================

توضیحات کامل در مورد نامزدهای گلدن گلاب ۲۰۰۹:نامزدهای گلدن گلاب 2009

-------------------

بهترین فیلم درام :
Slumdog Millionaire

سایر نامزدها :

The Curious Case of Benjamin Button
Frost/Nixon
The Reader
Revolutionary Road


بهترین فیلم كمدی و موزیكال :
Vicky Cristina Barcelona

سایر نامزدها :
Burn After Reading
Happy-Go-Lucky
In Bruges
Mamma Mia!


بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم های درام :
Mickey Rourke : The Wrestler

سایر نامزدها :
Leonardo DiCaprio : Revolutionary Road
Frank Langella : Frost/Nixon
Sean Penn : Milk
Brad Pitt : The Curious Case of Benjamin Button


بهترین بازیگر نقش اول زن فیلم های درام :
Kate Winslet : Revolutionary Road

بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم های كمدی و موزیكال :
Colin Farrell : In Bruges

سایر نامزدها :
Javier Bardem : Vicky Cristina Barcelona
James Franco : Pineapple Express
Brendan Gleeson : In Bruges
Dustin Hoffman : Last Chance Harvey

بهترین بازیگر نقش اول زن فیلم های كمدی و موزیكال :
Sally Hawkins : Happy-Go-Lucky

سایر نامزدها :
Rebecca Hall : Vicky Cristina Barcelona
Frances McDormand : Burn After Reading
Meryl Streep : Mamma Mia!
Emma Thompson : Last Chance Harvey

بهترین بازیگر نقش مكمل مرد :
Heath Ledger : The Dark Knight

سایر نامزدها :
Tom Cruise : Tropic Thunder
Robert Downey Jr. : Tropic Thunder
Ralph Fiennes : The Duchess
Philip Seymour Hoffman : Doubt

بهترین بازیگر نقش مكمل زن :
Kate Winslet : The Reader 

سایر نامزدها :
Amy Adams : Doubt
Penélope Cruz : Vicky Cristina Barcelona
Viola Davis : Doubt
Marisa Tomei : The Wrestler

بهترین كارگردانی :
Danny Boyle : Slumdog Millionaire
سایر نامزدها :
Stephen Daldry : The Reader
David Fincher : The Curious Case of Benjamin Button
Ron Howard : Frost/Nixon
Sam Mendes : Revolutionary Road

بهترین فیلمنامه :
Slumdog Millionaire : Simon Beaufoy
سایر نامزدها :
The Curious Case of Benjamin Button : Eric Roth, Robin Swicord
Doubt : John Patrick Shanley
Frost/Nixon : Peter Morgan
The Reader : David Hare


بهترین انیمیشن :
WALL·E
سایر نامزدها :
Bolt
Kung Fu Panda


بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان :
Waltz with Bashir
سایر نامزدها :
Der Baader Meinhof Komplex
Maria Larssons eviga ögonblick
Gomorra
Il y a longtemps que je t'aime

توضیحات کامل در مورد نامزدهای گلدن گلاب ۲۰۰۹:نامزدهای گلدن گلاب 2009

فهرست نامزدهای شصت و ششمین دوره جوایز معتبر گلدن گلوب اعلام شد.
رویترز اعلام کرد فیلم‌های "مورد عجیب بنجامین باتن" دیوید فینچر و "فراست / نیکسن" ران هوارد هر یک در پنج رشته از جمله بهترین فیلم درام نامزد دریافت جوایز شصت و ششمین دوره جوایز گلدن گلوب شدند. این دو در بخش بهترین فیلم درام با "خواننده" استفن دالدری، "مسیر انقلابی" سام مندس و "میلیونر اسلامداگ" دنی بویل رقابت می‌کنند.

"مورد عجیب بنجامین باتن" فینچر بر مبنای داستانی از اسکات فیتزجرالد ساخته شده و داستان مردی است که با گذشت زمان جوانتر می‌شود. "فراست" / نیکسن" هوارد نیز درباره گفتگوهای تلویزیونی معروف دیوید فراست، مجری بریتانیایی